ธนาคารกลางและ นโยบายการเงิน ​

โดยทั่วไปนั้น ธนาคารกลางมีสามทางเลือกเกี่ยวกับนโยบายการเงิน โดยสามารถเลือก:

• ผ่อนคลาย – การปรับลด (หรือหั่น) อัตราดอกเบี้ย ในไม่กี่ปีมานี้ การดำเนินนโยบายแบบผ่อนคลายมีส่วนเกี่ยวข้องหรือช่วยเพิ่มมาตรการ QE ของสินทรัพย์ที่ซื้อ

• เข้มงวด – การเพิ่ม (หรือภาษาเฉพาะ “ปรับขึ้น”) อัตราดอกเบี้ย ซึ่งอาจรวมถึงการลด QE ลงหรือ ‘มาตรการเข้มงวด’ ทางการเงินเชิงปริมาณ (Quantitative Tightening) นั่นเอง ธนาคารกลางจะขายคืนตราสารหนี้ที่เคยซื้อไว้ก่อนหน้านี้ตามโครงการ QE เนื่องจากพวกเขาพยายามลดงบดุลจำนวนมาก

• ไม่เปลี่ยนแปลง – หรือที่เรียกว่า “ตรึง” โดยธนาคารกลางจะไม่เปลี่ยนแปลงนโยบายการเงิน

การเปลี่ยนแปลงนโยบายการเงินจะมีผลกระทบอย่างยิ่งสำหรับสิ่งต่อไปนี้:

การไหลของเงินร้อน – ส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยจะทำให้เกิดเงินไหลเข้า (เมื่ออัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น) หรือเงินไหลออก (เมื่ออัตราดอกเบี้ยต่ำ) ในสกุลเงินของประเทศ เพราะเทรดเดอร์นานาชาติกำลังต้องการได้ประโยชน์จากส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยสองประเทศ ปกติแล้ว อัตราดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้นจะเป็นประโยชน์ต่อค่าเงินของประเทศเนื่องจากสกุลเงินมีอุปสงค์เพิ่มขึ้น

ตลาดตราสารหนี้ – เนื่องจากตราสารหนี้เป็นสินทรัพย์ประเภทที่สร้ายรายได้คงที่ การเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยจึงทำให้ความน่าสนใจของตราสารหนี้ภายในประเทศนั้นๆ เปลี่ยนแปลงไป อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นจะผลักดันให้ตราสารหนี้มีอุปสงค์ลดลงเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงต้นทุนค่าเสียโอกาสจากการถือครองเงินสดสูงกว่าการถือครองตราสารหนี้ หากคุณได้รับดอกเบี้ยมากกว่าจากการถือครองเงินสด ก็จะทำให้อุปสงค์ของเงินสดมากกว่าตราสารหนี้ ดังนั้นราคาตราสารหนี้จึงปรับตัวลดลง (หมายเหตุ ลักษณะเช่นนี้จะทำให้ผลตอบแทนตราสารหนี้สูงขึ้นเนื่องจากราคาตราสารหนี้กับผลตอบแทนจะเคลื่อนไหวผกผันกัน)

เหตุใดนโยบายการเงินจึงมีความสำคัญ

ธนาคารกลางจะพิจารณาข้อมูลชี้วัดทางเศรษฐกิจของประเทศเมื่อตัดสินใจว่าจะกำหนดนโยบายการเงินอย่างไร อย่างไรก็ตาม ข้อมูลบางอย่างอาจสำคัญมากกว่าข้อมูลอื่นๆ อัตราเงินเฟ้อ อัตราการว่างงานและการเติบโตของ GDP ล้วนมีผลต่อมุมมองทางเศรษฐกิจในภาพรวมและการคาดการณ์ที่ธนาคารมีต่อเศรษฐกิจ

หากเศรษฐกิจกำลังร้อนแรงขึ้น ข้อมูลชี้วัดทางเศรษฐกิจจะเริ่มดีขึ้น ซึ่งโดยทั่วไปจะหมายความว่าการเติบโตจะเพิ่มขึ้น อัตราการว่างงานจะลดลง และอัตราเงินเฟ้อจะเริ่มสูงขึ้น

Goldilocks และหมีสามตัวอาจเป็นการอุปมาที่ดีสำหรับความสมดุลที่ธนาคารกลางพยายามประคับประคองไปในสถานการณ์เหล่านี้ อธิบายย่อๆ ก็คือเจ้าหน้าที่ธนาคารกลางไม่ต้องการให้เศรษฐกิจร้อนแรงหรือชะลอตัวเบาเกินไป แต่ต้องการให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม พวกเขาต้องการให้เศรษฐกิจดีขึ้นแต่ไม่ร้อนแรงเกินไป จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ธนาคารกลางขึ้นดอกเบี้ยเพื่อลดความร้อนแรงของเศรษฐกิจและดูแลอัตราเงินเฟ้อให้อยู่ในระดับที่ควบคุมได้

สังเกตการณ์สมาชิกคณะกรรมการนโยบายการเงินที่สำคัญ

• สมาชิกคณะกรรมการนโยบายการเงินจะมีผลกระทบต่อมุมมองตลาดด้านนโยบายการเงิน ตลาดจะติดตามการเปลี่ยนแปลงสิทธิ์ในการออกเสียง (โดยเฉพาะในคณะกรรมการนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐฯ หรือ FOMC) ในแต่ละปีอย่างใกล้ชิด
• การที่เจ้าหน้าที่ธนาคารกลางกล่าวนอกกำหนดการประกาศตามปกติของธนาคารกลางอาจช่วยประเมินมุมมองปัจจุบันของสมาชิกคณะกรรมการนโยบายการเงินที่มีสิทธิ์ออกเสียงได้
• นอกจากนี้ ให้ติดตามการเปลี่ยนแปลงความเห็น/จุดยืนส่วนตัว (โดยเฉพาะสมาชิกที่มีสิทธิ์ออกเสียง) ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อการตัดสินใจเรื่องนโยบายการเงินในอนาคต

ข้อควรจำ: ผลกระทบจากนโยบายการเงิน

การปรับอัตราดอกเบี้ยจะกระทบต่อสินทรัพย์ทุกประเภท หากทุกอย่างเป็นไปตามคาด การปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยควร

• ทำให้ค่าเงินของประเทศแข็งค่าขึ้น
• ทำให้ราคาตราสารหนี้ของประเทศปรับตัวลดลง จึงทำให้ผลตอบแทนตราสารหนี้เพิ่มขึ้น
• อาจทำให้หุ้นในประเทศปรับตัวลดลง*

*หมายเหตุ เป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน หุ้นมีแนวโน้ม

ที่จะปรับตัวดีขึ้นในสภาวะที่นโยบายการเงินผ่อนคลายลง แต่อาจต้องมีการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพื่อผลักดันให้อัตราดอกเบี้ยกลับสู่ภาวะปกติ (หลังจากที่ดอกเบี้ยอยู่ในระดับต่ำมากมาระยะหนึ่ง) ซึ่งยังอาจถือเป็นสัญญาณความเชื่อมั่นในภาวะเศรษฐกิจที่บริษัทต่างดำเนินกิจการและเป็นสัญญาณถึงการคาดการณ์ที่ดีขึ้นในอนาคต